Site over de cultuur en accommodaties in Argolida:  Argolida.nl

Archaia Epidavros

In Myceense tijden was Epidavros een groot koninkrijk met 80.000 inwoners.
Homerus, de Griekse dichter, beschreef al dat Epidavros 25 schepen leverde voor de oorlog tegen Troje en dat was in 1184 v.Chr. In deze tijden was Epidavros de belangrijkste haven van de Peloponnesos, met haar strategische positie tussen Athene, Argos, Korinthe, Aigina, Nafplion en Troizin.
De stad had twee natuurlijke havens, waarvan de noordelijke gebruikt werd door de krijgsmacht en de zuidelijke haven als handelshaven dienst deed. Nog kunnen we daar in de zee de overblijfselen van de kruiken voor de opslag van olie en wijn zien.
Waar nu het landschap gekleurd is door het oranje van de sinaasappelbomen, waren vroeger de vallei en de heuvels bedekt met wijngaarden.

Het kleine eiland 'Nisaki', dat tussen de twee baaien ligt, is de vroegere Acropolis van de stad. Hier stonden tempels, regeringsgebouwen en het enige overgebleven bouwwerk; het kleine theater dat als een schelp in de berghelling ligt. In dit theater werden eveneens erediensten voor Dionysos, de God van de levenskracht en de wijn,gehouden. Het theater is gebouwd in de 4e eeuw v. Chr. en heeft 18 rijen zitplaatsen. In 1972 werd het opgegraven. Sinds 1995 is het theater weer in gebruik voor het zomerse muziekfestival in juli. Ieder weekend kunt u er concerten verwachten; Dalares, Maria Farandouri, of klassieke muziek, het programma is zeer afwisselend.

  

Al wandelend door de straatjes van het dorp, komt u vanzelf Myceensen graven tegen en boven op de heuvel vindt u de resten van een Artemis tempel.
Tegenwoordig is Archaia Epidavros een vissersdorp met 2000 inwoners. In het voor- en najaar geurt het hele dorp naar de sinaasappelbloesem en in de zomer is er een gezellige drukte van toeristen, voornamenlijk Atheners, die de hete stad ontvluchten, maar ook buitenlandse cultuurzoekers. Epidavros kent specifiek toerisme; zeilers, theaterliefhebbers, paragliders en vele Europeanen die hier ieder jaar komen. De vele strandjes bieden de hoognodige verkoeling en de spreekwoordelijk gastvrijheid van de Grieken maakt dat u zich snel thuisvoelt in Archaia Epidavros. Iedere zomer is er bovendien een markt met alle agrarische produkten die de omgeving biedt.

U bereikt het dorp met de bus of met de auto.

Theater van Epidavros

14 km. ten oosten van het dorpje Archaia Epidavros ligt het immense openlucht-theater verscholen in een boom- en bloemrijke vallei. Het is het best bewaarde theater van Griekenland en heeft een fantastische akoestiek. Als u vanaf de "orchestra"( het ronde speelvlak met een diameter van 20,3 meter) zachtjes fluistert naar de bovenste rijen is ieder woord verstaanbaar.

Dit overrompelend grote theater biedt plaats aan 14.000 toeschouwers op 55 rijen roze en grijze stenen banken, die tegen de berg Kynorthion aangevleid liggen. In het midden van de orchestra ligt een marmeren plaat, de thymele, het altaar van Dionysos, de God van de levenskracht. Het theater maakt deel uit van het Asklepiosheiligdom en uit de Dionysische eredienst in het voorjaar heeft het toneel zich ontwikkelt. Het toneelhuis achter de orchestra diende als kleedkamer, foyer en dekor. Het koor danste en zong in de orchestra.

In dit in 350 voor Christus gebouwde theater worden nu ook nog elke zomer de oude Griekse tragedies en komedies opgevoerd. Op vrijdag- en zaterdagavond stroomt het theater vol met toeschouwers uit heel Griekenland en het is een overweldigend gezicht als de zon achter de bergen verdwijnt en de spelers in processie uit het pijnboombos opkomen. Op dat moment voelt u dat de woorden van Henry Miller waar zijn.

Tragedies en Komedies

Het Klassieke Griekse Theater; dan hebben we het over de toneelstukken die in de 5e eeuw voor Christus zijn geschreven. Daarvan zijn 32 tragedies en 11 komedies bewaard gebleven. Nog steeds worden deze stukken veel gespeeld, en niet alleen in Griekenland, maar over de hele wereld. Ze zijn nog steeds aktueel.
Komedie, betekent eigenlijk "Optochtlied”, een vrolijke stoet van aangeschoten mensen. Komedie wekt de lachlust op, omdat iemand een fout begaat of omdat iemand de slechte kanten van zijn karakter toont.
Tragedie wordt ook wel Drama genoemd en dat betekent "handelen". Het gaat altijd om een ernstige handeling. Iets wat niet goed afloopt.

  

Van huis uit was het theater een Godvruchtig oord, de plaats voor de Dionysoscultus. Deze God, de God van de bezieling, "het enthousiasmos", de wijn, de extase en de levenskracht werd oorspronkelijk op de Peloponnesos aanbeden met sportwedstrijden, zang en dans.
Tegen de 6e eeuw v. Chr.waren dit soort feesten uitgegroeid tot religieuze festivals.
Het koorlied dat ter ere van Dionysos gezongen werd "de dithýrambos" had een verhalend karakter en al werd Dionysos eer bewezen in het lied, de inhoud van het verhaal hoefde niet per se met hem te maken te hebben.

De zangers zongen en dansten in een kring rond het altaar. Vandaar dat de oorspronkelijke vorm van de orchestra in het theater rond is zoals dat in Epidavros nog bewaard is gebleven.
Op een gegeven moment maakte de leider van het dithýrambekoor zich los van de groep en ging een individuele rol spelen. Toen is het theater onstaan. Uit deze vroegste periode waarin slechts 1 acteur met het koor optrad zijn geen stukken bewaard gebleven.
Later hebben de dichters meerdere acteurs toegevoegd. In de beroemde 5e eeuw voor Chr. waren er vele Tragedie- en Komediedichters, alleen zijn niet van allen stukken overgebleven. De overlevering laat ons nog slechts de toneelstukken van 3 tragedie-dichters; Aischylos, Sofokles, en Euripides en 1 komedie-dichter; Aristofanes na.

De onderwerpen van de tragedies, waren ontleend aan de mythologie en geschiedenis. De mythische verhalen zijn eeuwenlang mondeling overgeleverd, voorgedragen door zangers en onder elkaar verteld. In de 8e eeuw zijn vele van deze verhalen opgeschreven, waarvan alleen de Ilias en de Odyssee van Homerus bewaard gebleven zijn. De heldendaden in de oorlog om Troje, maar ook de tragische familiegeschiedenissen van het koningshuis van Atreus en Thebe waren een dankbaar onderwerp.

De onderwerpen van de komedies waren ontleend aan actuele gebeurtenissen en de politiek. Maar ook daar spelen de Goden altijd een grote rol om de conflicten op te lossen.

Asklepiosheiligdom

De vallei waarin het Asklepiosheiligdom ligt is een oase van rust en vrede.

Asklepios, de God van de geneeskunst, is hier geboren als zoon van de God Apollo en de maangodin Koronis. Omdat moeder Koronis vroeg stierf, werd Asklepios gevoed door een geit en opgevoed door de wijze Kentaur Cheiron, die hem de geheimen onthulde van de geneeskunst middels geneeskrachtige kruiden.

De bloeitijd van dit genezingsoord was in de 4e eeuw voor Christus. De geneeskunst stond bij de oude Grieken op een hoog peil. Van heinde en verre trokken de zieken naar dit kuuroord, om door middel van droomuitleg de kuur voor hun genezing te vinden. Men bracht een offergeschenk mee, een kunstwerk, een offerdier of misschien alleen maar een koek, want iedereen kon terecht in het Asklepion. In het museum kunt u de vele inscripties zien waarin de veelal wonderbaarlijke genezingen te lezen zijn.

Om de 4 jaar werden de Asklepia gehouden, feesten met muziek- en sportwedstijden. U vind op het terrein dan ook de overblijfselen van een groot hotel, een stadion, een gymnasium, baden en een bibliotheek. Natuurlijk ook de tempel van Asklepios en vele andere tempels van de Olympische Goden en de meest belangwekkende gebouwen, zoals de mysterieuze Tholos, het graf van Asklepios, een ronde tempel met diepe gangen, waar waarschijnlijk ook de slangen gehouden werden die een belangrijke rol speelden bij het genezingsproces. En het Abaton, waar men zich te slapen legde, opdat de droom uitkomst bood.

Tot de totale vernietiging in 267 na Christus, vanwege het heidense karakter, heeft het heiligdom meer dan 10 eeuwen een zeer belangrijke funktie vervuld en overal in Griekenland en het Romeinse rijk waren Asklepia gesticht. Maar nog steeds is de 'esculaap', de slang die zich rond een staf draait en het teken was van Asklepios, het symbool voor de geneeskunst.

"Scholte" schrijft in zijn reisboek: 'In Epidavros werd geschonken, en met milde hand geschonken, niets werd gevraagd of zelfs geëist.'

Mycene

Mycene is een stad waar een hele beschaving naar is genoemd: de Myceense cultuur, die omstreeks 1400 v. Chr. haar hoogtepunt bereikte. Volgens de dichtwerken van Homerus en de latere tragediën van Aischylos en Sofokles regeerde koning Agamemnon, die de Grieken aanvoerde in de oorlog tegen Troje, omstreeks 1200 v.Chr. vanuit de koningsburcht in Mycene.

Pas in de vorige eeuw is de burcht opgegraven en vooral Heinrich Schliemann heeft daar een grote ontdekking gedaan. Vanuit de herberg "De Schone Helena", waarover Bertus Aafjes schitterende verhalen heeft geschreven, opereerde hij dagelijks om zijn droom werkelijkheid te maken, n.l de burcht van Agamemnon opgraven. En dat is hem gelukt. Hij heeft vele graven gevonden met onnoemelijk veel goud, maar toen hij zei dat hij Agamemnon in het gelaat had gezien, zat hij er ettelijke honderden jaren naast.

Niettemin zijn deze opgravingen erg belangrijk geweest en heeft u nu de mogelijkheid om u te wanen in het paleis van Agamemnon. De cyclopische muren met hun gigantische keurig opgestapelde stenen en de Leeuwenpoort met de 2 grote leeuwinnen zonder kop, die de ingang bewaken, zijn overweldigend. Daar heeft Elektra gestaan, toen ze weende om haar vader en daar in het paleis is Agamemnon vermoord door zijn vrouw Klytaimnestra.

Er zijn een aantal prachtige koepelgraven te zien, ze hebben de vorm van een bijenkorf en zijn bovenop met gras bedekt. Het is een enorm staaltje van architectuur, deze meer dan 3000 jaar oude koepelgraven onder de grond.

Mycene is overweldigend, sterk, machtig en ondoorgrondelijk. Het is een burcht met een wijds uitzicht en rugdekking door de bergen. Je kunt je voorstellen dat het een veilige plek was in een onveilige omgeving en dat de familie van Agamemnon daar zoveel leed heeft gevoeld ondanks alle rijkdom en kracht die het uitstraalt.

Argos

Argos is de oudste stad van Griekenland. In de Myceense tijd , 1600-1200 v Chr., heerste Argos lange tijd over Mycene en Tiryns en is Orestes koning van Argos geweest en vanaf de 9e eeuw voor Christus had Argos een leidende positie. In de oudheid stond Argos bekend als het 'paardenfokkende Argos' en als 'stad van de mooie vrouwen'.

Erg veel is er nu niet meer te zien in het moderne Argos. In de theatervakantie beperken we ons, wat Argos betreft, tot het theater dat gebouwd is in de 4e eeuw voor Christus en 81 uit de rots gehouwen rijen zitplaatsen heeft, waar men ongeveer 100 jaar over gedaan heeft. Er was plaats voor 20.000 toeschouwers en dat maakte het tot één van de grootste theaters van Griekenland. In januari 1822 hield het eerste Griekse parlement hier zijn grondwetgevende vergadering.

Naast het theater zijn de overblijfselen van Romeinse baden, graven, een gymnasium en een odeon te zien. Daar stuit je op mozaïekvloeren, waterleidingen, putjes en kleedkamers. En heel recent zijn de opgravingen van de antieke agora, oftewel het centrum van het dagelijks leven met een markt, tempels, regeringsgebouwen, uit de 5e eeuw voor Christus.

Het verhaal van Mycene

Even voor 1200 v. Chr. regeerde koning Agamemnon over de stadstaat Mycene op de Peloponnesos. Zijn vrouw was Koningin Klytaimnestra, zijn dochters: Ifigeneia, Elektra, Chrysothemis en Ifianassa, zijn zoon: Orestes. Van 1194 tot 1184 v Chr. woedde de oorlog van de Grieken tegen Troje. Historisch gezien was dit een handelsoorlog, tegen het handelsembargo van de Trojanen, waarmee zij verhinderden dat de Grieken goedkoop tin en koper konden kopen om brons te maken voor hun wapens. Ook wordt er gesproken over olijven, olie en paarden. Mythologisch werd deze oorlog gevoerd om de Griekse Koningin Helena (vrouw van Menelaos, de broer van Agamemnon) terug te halen die geschaakt was door de Trojaanse prins Paris.

Koning Agamemnon was de opperbevelhebber van het enorme Griekse leger dat tegen Troje uit zou varen. Maar zodra de Griekse vloot zich verzameld had in de baai van Aulis (bij Evvia, Euboia) werd het windstil, zodat de zeilschepen geen kant uit konden. De ziener Kalchas werd geraadpleegd en hij voorspelde dat Agamemnon eerst zijn dochter Ifigeneia moest offeren als genoegdoening aan de Godin Artemis, voor hij met zijn vloot uit kon varen. Aldus geschiedde.
Koningin Klytaimnestra was zeer vertoornd over de dood van haar dochter en daar zij ook alleen over Mycene moest regeren zocht zij steun bij Aigisthos, de neef van Agamemnon.

Na tien jaar kwam Agamemnon als overwinnaar terug uit Troje en maakte triomfantelijk zijn opwachting thuis, maar daar wachtte hem een bloedbad. Klytaimnestra en Aigisthos, die zo zijn eigen redenen had, hebben Agamemnon in bad vermoord.
Dochter Elektra rouwt om haar vader en is zo slim om haar kleine broertje Orestes te laten vluchten met de opvoeder, naar een bevriende koningsfamilie. Want Orestes is de enige mannelijke erfgenaam die deze bloedwraak kan vereffenen en zeer zeker zouden Klytaimnestra en Aigisthos hem ook omgebracht hebben.(In deze tijd worden zulke daden bestraft middels wraak via de mannelijke erfgenaam).

Na ongeveer tien jaar komt Orestes inderdaad terug om zijn moeder te doden en wel op voorspraak van de God Apollo. Het is geen gemakkelijke taak, maar hij doet het, geholpen door zijn beste vriend Pylades. Omdat er geen andere erfgenaam meer is die op wraak kan zinnen, wordt Orestes achtervolgd door de wraakgodinnen, totdat hij bescherming krijgt van de God Apollo. Ook de Godin Athene ontfermt zich over hem en tenslotte stelt zij de eerste rechtbank in waar Orestes wordt vrijgesproken. Maar nog is Orestes niet helemaal vrij van schuldgeveoelens en om rust te vinden stuurt Apollo hem naar de Krim, waar hij de zuster die uit de hemel is gevallen moet gaan halen om haar naar Athene te brengen. Orestes gaat, samen met Pylades, op zoek naar het beeld van Artemis (de zuster van Apollo), maar hervindt ook zijn doodgewaande zuster Ifigeneia en neemt haar en het beeld mee terug naar Griekenland. Orestes trouwt met Hermione, de dochter van Helena en Menelaos en regeert tot op hoge leeftijd over Argos. Pylades zijn trouwe vriend, die hem voortdurend heeft bijgestaan, trouwt met Elektra.

 

Zomerfestival Epidavros 2008

Theater

Op vrijdag- en zaterdagavond en soms zondagavond worden er voorstellingen gespeeld in het Theater van Epidavros. Aanvang om 21.00 uur.

4 en 5 juli: "Gelukkige dagen" van Samuel Beckett door het Nationale Theater van Engeland.

11 en12 juli: "De kikkers" van Aristofanes door het Nationale Theater van Griekenland.

19 en 20 juli: "Orpheus en Euridice" door Paris Opera van Pina Bausch.

25 juli en 26 juli: "Fenicische vrouwen" van Euripides door Spyros Evangelatos Amphitheater.

1 en 2 aug: "Orestes" van Euripides door het Nationale Theater van Noord Griekenland.

8 en 9 aug: "Oidipous Rex en Oidipous in Kolonus" van Sofokles door het Nationale Theater.

15 en 16 aug: "Medea" van Euripides door het Theater van Patras

22 en 23 aug: "Agamemnon" van Aischylos van Theater Domatiou

 

  

Muziekfestival Epidavros 2008

Iedere vrijdag- en zaterdagavond in juli zijn er concerten in het kleine theater van Epidavros op het schiereiland van Archaia Epidavros. Aanvang om 21.30 uur.

27 en 28 juni: Theater: "Philoctetes" van Heiner Muller door Theater Matthias Langhoff.

4 en 5 juli: Muziek: Nog onbekend.

11 en 12 juli: Opera: "Curlew River "van Benjamin Britten door Lyon National Opera.

18 en 19 juli: Muziek: "Muzikale dialogen" door Periklis Koukos

25 en 26 juli: Muziek: "Liederen voor Maria Farandouri" door George Emmanuel Lazaridis